Βλέπετε 16–30 από 802 αποτελέσματα

Non Fiction

Κλασσική Γραμματεία

Η Θεία Κωμωδία

Γιώργος Σεφέρης

Από τον Δεκέμβριο του 2021 ως τον Ιούνιο του 2022 κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Sestina πέντε τεύχη (τα δύο τελευταία διπλά) του υπό τον τίτλο 33 στροφών περιοδικού εγχειρήματος ανάγνωσης των έργων του Δάντη, όπου η μετάφραση του Καθαρτηρίου καταρχάς (μια πρώτη μορφή της) κι έπειτα ποιημάτων από τις δαντικές Ρίμες, καθώς και σχόλια, μικρο-υπομνήματα και δοκίμια -πρωτότυπα είτε μεταφρασμένα-, διαπλέκονταν με ψηφίδες του έργου του Κύριλλου Σαρρή 700 απόπειρες μνημονικής ανάκλησης τον Δάντη από αφορμή και με θέμα τη νεκρική του μάσκα. Στο πρώτο κιόλας τεύχος εξέθεσα τη μέθοδο που υιοθέτησα μεταφράζοντας· περιττεύει να επανέλθω. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

18.02

Καρλ Μπαρτ

Αν έχω ένα «σύστημα», τότε αυτό συνίσταται στο ότι διατηρώ κατά το δυνατόν επίμονα προ οφθαλμών αυτό που ο Κίρκεγκωρ αποκάλεσε «άπειρη ποιοτική διαφορά» χρόνου και αιωνιότητας, με τη θετική και την αρνητική της σημασία. «Ο Θεός βρίσκεται στον ουρανό και εσύ στη γη». Η σχέση αυτού του Θεού προς αυτόν τον άνθρωπο, η σχέση αυτού του ανθρώπου προς αυτόν τον Θεό είναι για μένα το θέμα της Βίβλου και η σύνοψη της φιλοσοφίας εν ταυτώ. Στο σταυροδρόμι αυτό η Βίβλος βλέπει τον Ιησού Χριστό.

Προσεγγίζοντας τώρα ένα κείμενο όπως η Προς Ρωμαίους επιστολή, ασχολούμαι με αυτό υπό την προσωρινή προϋπόθεση ότι η εξίσου λιτή όσο και απροσμέτρητη σημασία αυτής της σχέσης θα πρέπει να ήταν για τον Παύλο, καθώς οικοδομούσε τις έννοιές του, προ οφθαλμών, και μάλιστα με την ίδια τουλάχιστον οξύτητα που παρουσιάζεται και μπροστά μου, καθώς τώρα καταπιάνομαι με τον προσεκτικό αναστοχασμό πάνω στις έννοιές του.

Το να προϋποθέτω προσωρινά ότι ο Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή μίλησε όντως για τον Ιησού Χριστό και όχι για κάτι άλλο είναι κατ’ αρχήν μια παραδοχή τόσο καλή ή τόσο κακή όσο οποιαδήποτε άλλη από τις προσωρινές παραδοχές των ιστορικών. Αν με ρωτούσε βέβαια κανείς για ποιο λόγο προσεγγίζω την Προς Ρωμαίους επιστολή με αυτήν ακριβώς την παραδοχή, θα απαντούσα αντερωτώντας: θα μπορούσε ένας σοβαρός άνθρωπος να προσεγγίσει ένα κείμενο που εκ των προτέρων δεν είναι ανάξιο κάθε σεβασμού με μια άλλη παραδοχή από το να δεχτεί ότι ο Θεός είναι Θεός; Και αν επέμενε κανείς να παραπονιέται για το πόση βία ασκώ στον Παύλο με αυτή την παραδοχή, τότε θα έπρεπε να διατυπώσω το αντίθετο παράπονο, ότι δηλαδή άσκηση βίας στον Παύλο είναι τούτο: όταν κανείς τον κάνει να μιλάει κατ’ επίφασιν για τον Ιησού Χριστό, αλλά στην πραγματικότητα τον παρουσιάζει να ομιλεί για ένα ανθρωποσοφικό χάος από απόλυτες σχετικότητες και σχετικές απολυτότητες. Για το χάος αυτό ο Παύλος σε όλες του τις Επιστολές επιφυλάσσει μόνο εκφράσεις βαθύτατης απέχθειας.

30.00

Κλασσική Γραμματεία

Οδύσσεια

Στίβεν Φράι

Η Τροία έπεσε. Μετά από δέκα χρόνια πολέμου, οι Έλληνες μπορούν πια να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής — αλλά τι τους περιμένει τώρα στα σπίτια τους;
Ο βασιλιάς Αγαμέμνονας πρέπει να επιστρέψει στις Μυκήνες και στην Κλυταιμνήστρα, η οποία δεν του συγχώρησε ποτέ τη θυσία της κόρης τους, της Ιφιγένειας, για να χαρίσουν οι θεοί στους Αχαιούς έναν ούριο άνεμο…
Ο Οδυσσέας πάντως, σαλπάροντας για την Ιθάκη, λαχταρά να σφίξει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο, τον μονάκριβο γιο του. Όμως οι θεοί εμπαίζουν τους θνητούς, ας είναι και ήρωες. Εξοργισμένος από την αλαζονεία του, ο Ποσειδώνας τον καταδικάζει να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα ολόκληρα χρόνια.
Μονόφθαλμοι γίγαντες, τέρατα με έξι κεφάλια, τρομερές καταιγίδες, τιτάνιες δίνες, υπνωτιστικές Σειρήνες, σαγηνευτικές μάγισσες και ζηλιάρες θεές, πειρασμοί και βάσανα πέραν της ανθρώπινης αντοχής δεν θα κάμψουν, όμως, τον πολυμήχανο Οδυσσέα…
Η Οδύσσεια του Φράι αναδιηγείται, με γλαφυρότητα, οξυδέρκεια και χιούμορ, το ομηρικό έπος, την πιο διάσημη ηρωική ιστορία όλων των εποχών. Μια ιστορία ελπίδας, αγάπης και νοσταλγίας, επιστροφής και λύτρωσης. Μια ιστορία για όλες τις γενιές, για κάθε ηλικία, για κάθε εποχή.

19.90

Αναστασία Τσουκαλά

Η έρευνα αυτή αναλύει την αστυνοµική βία από µια οπτική γωνία που δεν έχει ακόµα διερευνηθεί από την ελληνική ή διεθνή ακαδηµαϊκή κοινότητα. Επιλέγοντας µια αλληλεπιδραστική προσέγγιση, εστιάζει σε ένα πολυπαραγοντικό πεδίο, που συγκροτείται από ένα πλέγµα αστυνοµικών, κυβερνητικών και δικαστικών σχέσεων, για να δείξει πώς η δυναµική του ενισχύει την αστυνοµική βία, υπονοµεύει τις απόπειρες ελέγχου της και δηµιουργεί πολιτική και νοµική αταξία.

Η διασταύρωση των κινήτρων της αστυνοµικής συµπεριφοράς µε τον θεσµικό δηµόσιο λόγο ή τη σιωπή, το σκεπτικό των πειθαρχικών και εισαγγελικών ερευνών ή την απουσία διερεύνησης, τις δικαστικές αποφάσεις και τις αστυνοµικές πρακτικές αποφυγής λογοδοσίας δείχνει πώς η αλληλεπίδρασή τους καταλήγει στην εξασφάλιση ενός καθεστώτος ουσιαστικής ατιµωρησίας που οδηγεί στη διαιώνιση της αστυνοµικής βίας.

Η ανάλυση της εκδήλωσης και διαχείρισης της αστυνοµικής βίας σε 136 περιστατικά βασίζεται, µεταξύ άλλων, σε 128 συνεντεύξεις που έγιναν µε τους καταγγέλλοντες –βουλευτές, δηµοσιογράφους, δικηγόρους, διαδηλωτές, απλούς πολίτες, µέλη κοινωνικά ευάλωτων οµάδων– ή τους συνήγορούς τους και αυτόπτες µάρτυρες.

17.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Πολλές ζωές σε μία

Μάργκαρετ Άτγουντ

Κάθε συγγραφέας φέρει μέσα του τουλάχιστον δύο υπάρξεις: εκείνη που ζει και εκείνη που γράφει.

Μεγαλωμένη από επιστήμονες γονείς, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στα άγρια δάση του βόρειου Κεμπέκ: μια απέραντη παιδική χαρά για τον εντομολόγο πατέρα της και την πολυμήχανη μητέρα της. Ήταν μια ελεύθερη και ανέμελη παιδική ηλικία, κάποιες φορές απομονωμένη αλλά ταυτόχρονα συναρπαστική και όμορφη.

Η Άτγουντ ξεδιπλώνει την ιστορία της ζωής της συνδέοντας καθοριστικές προσωπικές στιγμές με τα βιβλία που σημάδεψαν το έργο της· από τη δύσκολη σχολική χρονιά που ενέπνευσε το Μάτι Γάτας, μέχρι το φορτισμένο κλίμα του Βερολίνου τη δεκαετία του 1980, όπου άρχισε να γράφει την Ιστορία της Θεραπαινίδας. Μέσα από σελίδες γεμάτες εικόνες φύσης, αναγνωστικές ανακαλύψεις και μεγάλες πολιτικές στιγμές –αλλά και από την αγάπη της για τον χαρισματικό συγγραφέα Γκρέιαμ Γκίμπσον– ξεπροβάλλουν ποιητές, αρκούδες, αστέρες του Χόλιγουντ και αξέχαστοι χαρακτήρες· μορφές που φαίνεται να έχουν βγει κατευθείαν από τις σελίδες ενός μυθιστορήματός της.

Βυθιστείτε στο σύμπαν της Μάργκαρετ Άτγουντ, στην εκρηκτική ζωή της, στην τέχνη που υπηρέτησε.

26.60

Μόλλυ Σμιθ & Τζούνο Μακ

Γιατί αποκαλείται σεξεργασία; Είναι πράγματι εργασία ή πρόκειται για στυγνή εκμετάλλευση; Τι διεκδικεί το διεθνές κίνημα των εργαζομένων στο σεξ, και ποια η σχέση του με το ευρύτερο εργατικό αλλά και το φεμινιστικό κίνημα; Σχετίζεται τελικά το ζήτημα της σεξεργασίας με το τράφικινγκ, και τι ρόλο παίζουν τα σύνορα; Τι αντίκτυπο έχει η ποινικοποίηση της αγοράς σεξ στα σεξεργαζόμενα άτομα και τις οικογένειές τους, και πώς επηρεάζει τις πιο ευάλωτες σεξεργάτριες, τις μετανάστριες, τις τοξικοεξαρτημένες και τις άστεγες; Μπορεί μια ριζοσπαστική στρατηγική να προασπίζει τα δικαιώματα των σεξεργαζομένων ενώ ταυτόχρονα μάχεται για την απελευθέρωση των γυναικών από τα δεσμά της πατριαρχίας και της καπιταλιστικής εμπορευματοποίησης;
Στο βιβλίο αυτό, τις απαντήσεις τις δίνουν οι ίδιες οι σεξεργαζόμενες. Με τη δική τους φωνή και το βίωμα, από τη δική τους κοινωνική θέση, απηχώντας τη συλλογική πείρα που διαμορφώνεται μέσα από την οργανική συμμετοχή τους στα κοινωνικά κινήματα, αλλά και τις πρακτικές επιβίωσης, αντίστασης και οργάνωσης του αγώνα τους.

19.82

Επιστήμες

Εξαφανίσεις

Μάικλ Τζ. Μπέντον

Πώς επιβιώνει, πώς προσαρμόζεται και πώς εξελίσσεται η ζωή.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η εξαφάνιση παλαιότερων μορφών ζωής και η εμφάνιση νέων αποτελεί άγραφο κανόνα στη διαδικασία της εξέλιξης. Ορισμένες από τις εξαφανίσεις αυτές είχαν τέτοια έκταση και έπαιξαν τόσο καθοριστικό ρόλο στη ζωή του πλανήτη μας, ώστε να χαρακτηρίζονται μαζικές.

Στο βιβλίο αυτό ο Μάικλ Μπέντον μάς παρασύρει σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν, ιχνηλατώντας τις πέντε «μεγάλες εξαφανίσεις»: του Ανώτερου Ορδοβισίου, όταν άλλαξε ριζικά η εξελικτική πορεία των πρώτων ζώων· του Ανώτερου Δεβονίου, που πιθανότατα οφείλεται σε υπερθέρμανση του πλανήτη· την εξαφάνιση στο τέλος του Περμίου, οπότε εξαλείφθηκε πάνω από το 90% των γήινων μορφών ζωής· τον Κατακλυσμό του Καρνίου, που τον ανακαλύψαμε μάλλον πρόσφατα· και, τέλος, την εξαφάνιση στο τέλος του Κρητιδικού, την οποία προκάλεσε η πρόσκρουση αστεροειδούς. Έμπειρος παλαιοντολόγος, αναλύει με γλαφυρότητα πώς η όξινη βροχή, η οξίνιση των ωκεανών, οι ηφαιστειακές εκρήξεις και άλλα αντίστοιχης κλίμακας συμβάντα οδήγησαν σε περιβαλλοντικές κρίσεις και σε σχεδόν πλήρη κατάρρευση της γήινης ζωής, ενώ παράλληλα εξηγεί πώς μετά από τις κρίσεις αυτές η ζωή τελικά ανέκαμπτε.

Οι Εξαφανίσεις, ένα βιβλίο που διαβάζεται σχεδόν σαν παραμύθι, συνδέουν ευθέως συμβάντα του μακρινού παρελθόντος με την περιβαλλοντική κρίση των ημερών μας, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τη «στενωπό» που διέρχεται σήμερα ο πλανήτης μας, την οποία ορισμένοι αποκαλούν «έκτη μαζική εξαφάνιση».

20.00

Κοινωνιολογία

Επιδημία παρελθόντος

Μήτσος Μπιλάλης

Δημόσια ιστορία στην εποχή των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης

Πώς μοιάζει η Χώρα του Παρελθόντος στις ταραγμένες και ασταθείς επιφάνειες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης; Με ποιους τρόπους επεξεργάζεται μια κοινωνία όπως η ελληνική την Ιστορία -αλλά και τις ιστορίες- της στην «εποχή της πλατφόρμας»; Σε ποιες περιπέτειες εισέρχονται η ιστορική κουλτούρα και η κοινωνική ενσυναίσθηση του χρόνου σε έναν κόσμο που μαθαίνει να συντάσσει τα νοήματά του μέσα από αδιόρατες, νευρώδεις και επαναληπτικές κινήσεις μυριάδων ακροδάχτυλων πάνω σε μυριάδες οθόνες; Το βιβλίο αυτό αναμετριέται με τα παραπάνω ερωτήματα, φέρνοντας μπροστά την έννοια της επιδημίας. Επιχειρεί μια ανάγνωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως επιδημικού τοπίου, στους κόλπους του οποίου εξελίσσεται, μεταξύ άλλων, τόσο το ξαναδιάβασμα του παρελθόντος όσο και η εν γένει παραγωγή κυρίαρχων χωροχρονικών αισθήσεων. Στις σελίδες του «οι λέξεις και τα πράγματα» της επιδημίας γίνονται κλειδιά που δοκιμάζουν να ξεκλειδώσουν τους τρόπους με τους οποίους το ιστορικό παρελθόν μεταμορφώνεται σε content, σε ποθητή, δηλαδή, καθημερινή διεκδίκηση στις οθόνες του Facebook, του Instagram, του Χ ή του TikTok. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

20.00

Συλλογικό

Τέσσερις Αμερικανοί καθηγητές αφηγούνται με γλαφυρό λόγο την ιστορία της Αρχαίας Ρώμης, που από μικρό χωριό στις όχθες του Τίβερη έφτασε να γίνει αυτοκρατορία ελέγχοντας τα βασίλεια της Μεσογείου από την Αρμενία και την Περσία ως κάτω στην Ιουδαία ανατολικά, κι από τη βρετανική νήσο μέχρι την Ιβηρική και τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η εξιστόρηση των γεγονότων με την παράθεση εικόνων και χαρτών φτάνει μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ. περιλαμβάνοντας τα τελευταία χρόνια της Δυτικής Αυτοκρατορίας και την Αναγέννηση της Ρώμης στην Ανατολή.
Για τον αναγνώστη, που διερωτάται τι ήταν εκείνο που έκανε μια τόσο μεγάλη αυτοκρατορία, τη μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ η Μεσόγειος, να αντέξει 600 ολόκληρα χρόνια, η απάντηση βρίσκεται στο ιδεολογικό πλαίσιο που στήριζε τους ισχυρισμούς της Ρώμης και η ίδια φρόντισε να διαδώσει στους υπηκόους των επαρχιών της ότι το ρωμαϊκό πνεύμα δεν ήταν ξένο με την ταυτότητά τους και πως η ίδια εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Να εμφυσήσει δηλαδή στους διαφορετικούς λαούς που κατοικούσαν στα εδάφη της αυτοκρατορίας ότι όλοι τους είχαν έναν και μάλιστα κοινό σκοπό. Κι όταν η αίσθηση αυτή εξέπεσε, επόμενο ήταν να ακολουθήσει η πτώση της, την οποία επιτάχυναν οι βαρβαρικές επιδρομές. Η μεταφορά της Ρώμης στην Κωνσταντινούπολη, για να μπορέσει να επιζήσει, ήταν μονόδρομος και οι Βυζαντινοί είχαν απόλυτη επίγνωση των λόγων που τους έκαναν να αποκαλούν τους εαυτούς τους Ρωμαίους, αφού οι ίδιοι θεωρούσαν πως ήταν συνεχιστές και κληρονόμοι των παραδόσεων του Ρωμύλου, του Καμίλλου, του Αυγούστου και του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Χωρίς απολύτως καμία υπερβολή, η συναρπαστική γραφή των συγγραφέων θα μπορούσε να είναι και σενάριο ταινίας, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη στον χρόνο με ιστορική ακρίβεια κι έναν τρόπο που πραγματικά μαγεύει…

Οι συγγραφείς
H Mary T. Boatwright είναι καθηγήτρια Αρχαίας Ιστορίας στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ντιουκ. Μεταξύ άλλων συνέγραψε τα βιβλία με τίτλο Hadrian and the City of Rome, Hadrian and the Cities of Roman Empire και το Peoples of the Roman World. Η ίδια ασχολήθηκε επίσης με τον ρόλο και την κοινωνική θέση της γυναίκας στη ρωμαϊκή κοινωνία, στην οποία έχει αφιερώσει πολλά άρθρα της.
Ο Daniel J. Gargola είναι επίσης καθηγητής (Associate Professor) Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι και συγγραφέας του έργου με τίτλο Lands, Laws, and Gods: Magistrates and Ceremony in the Regulation of Public Lands in Republican Rome (1995).
O Noel Lenski διδάσκει (Associate Professor) στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μπόουλντερ στο Κολοράντο. Είναι συγγραφέας του έργου Failure of the Empire: Valens and the Roman State in the Fourth Century A.D. (2002). Ο ίδιος έχει επιμεληθεί, επίσης, την έκδοση The Cambridge Companion to the Age of Constantine (2006).
Ο Richard J. A. Talbert είναι καθηγητής Ιστορίας Κλασικών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Τσέιπελ Χιλλ της Βόρειας Καρολίνας. Ανάμεσα στα βιβλία που συνέγραψε και επιμελήθηκε είναι και τα: Βarrington Atlas of the Greek and Roman World, Classical Courts and Courtiers, Rome’s World: The Peutinger Map Reconsidered και το The Senate of Imperial Rome.

45.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Αβάνα

Λεονάρδο Παδούρα

Στα καλά μυθιστορήματα, κυρίως τα αστυνομικά, δεν εμφανίζεται μόνο ένας κεντρικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστεί συνήθως και η πόλη μέσα στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για να γνωρίσει κανείς την Αβάνα από τον Λεονάρδο Παδούρα, τον άνθρωπο που στα μυθιστορήματά του ξέρει πώς να πιάνει τον σφυγμό της σε διαφορετικές εποχές. Αυτό το βιβλίο, δοσμένο σαν μια ιδιότυπη, παράλληλη αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα, αποτελεί μια μοναδική περιήγηση στις γειτονιές της κουβανικής πρωτεύουσας, από τη Μαντίγια μέχρι τη Ράμπα. Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ πλαισιώνονται, αντιστοίχως, με σχετικά αποσπάσματα μυθιστορημάτων του Παδούρα. Επίσης, στο δεύτερο μέρος, συγκεντρώνονται κείμενα για τις πλέον άγνωστες και εκπληκτικές πλευρές πολλών περιοχών της Αβάνας, καθώς και για την πορεία ενός εμβληματικού ήρωα: δεν είναι καθόλου δύσκολο να δούμε τα προπλάσματα των υποθέσεων του Μάριο Κόντε. Ο Παδούρα, δεινός παρατηρητής, ευαίσθητος για τα περασμένα, διαθέτει την ξεχωριστή ικανότητα να μας κάνει να ζούμε στην πόλη του παρόντος και, την ίδια στιγμή, να μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε στον χρόνο για να αγγίξουμε το λαμπερό παρελθόν της.

 

22.00

Θανάσης Μουτσόπουλος

Αντιγραφή, αναπαραγωγή, μετατροπή και η έκλειψη του νοήματος.

Ο μοντερνισμός θέτει αγχωτικά το ζήτημα του «ποιος το έκανε πρώτα», με μια ορμή η οποία τείνει, πριν καλά καλά δημιουργηθεί και παρουσιαστεί κάτι, να το θέσει αντιμέτωπο με την «κρίση της ιστορίας». Περίπου εκατό χρόνια μετά, η μεταμοντέρνα κατάσταση θα ακυρώσει τη συζήτηση. «Όλα έχουν ξαναγίνει». Πόσο μπορεί να μοιάζει ένα καλλιτεχνικό έργο με ένα άλλο; Σίγουρα, στην εποχή μας τα περισσότερα μοιάζουν με άλλα. Το αποδεχόμαστε περίπου σιωπηρά. Πόσο όμως μπορεί να προχωρήσει αυτή η ομοιότητα; Μπορούν να γίνουν όλα παρόμοια; Ζούμε σε μια εποχή όπου τα αντίγραφα είναι τόσο διαδεδομένα ώστε να μιλάμε για έναν πλανήτη των «αντιγράφων». Είναι η πρωτοτυπία σημαντική για τους ανθρώπους; Ήταν κάποτε; Είναι ακόμη; Πόσο βαθιά είναι ριζωμένη αυτή η έννοια στην πολιτισμική συζήτηση; Αυτό το βιβλίο θα επιχειρήσει να εξερευνήσει αυτά τα ερωτήματα μέσα από τις ιστορικές καταστάσεις που οδήγησαν τα πράγματα στη θέση που βρισκόμαστε σήμερα και προσπαθεί να υποψιαστεί το επόμενο στάδιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

28.00

Πέτρος Ρούσσος

Κίνδυνοι, προκλήσεις και ευκαιρίες.

Πόσο χρόνο περνούν τα παιδιά σας μπροστά στις οθόνες; Είναι ασφαλή στο Διαδίκτυο; Πώς επηρεάζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αυτοεικόνα και τις σχέσεις τους; Μπορεί η τεχνολογία να ενισχύσει τη μάθηση, ή μήπως τελικά βλάπτει τη συγκέντρωση και την κριτική τους σκέψη; Και το πιο σημαντικό: Πώς μπορούν οι γονείς να γίνουν καθοδηγητές και όχι απλώς παρατηρητές στον ψηφιακό κόσμο των παιδιών τους;
Αυτό το βιβλίο δεν είναι μια απλή καταγραφή φόβων και ανησυχιών. Αντίθετα, βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και πραγματικές εμπειρίες για να προσφέρει στους γονείς χρήσιμες γνώσεις κι εργαλεία και να προβάλει προβληματισμούς σχετικά με τη θετική χρήση της τεχνολογίας, τους κινδύνους του Διαδικτύου, την έννοια του ψηφιακού αποτυπώματος, καθώς και τις νομικές και ηθικές διαστάσεις της διαδικτυακής παρουσίας.
Όπως ένας έμπειρος καπετάνιος δεν εγκαταλείπει το πλοίο μόλις αντικρίζει μια καταιγίδα, έτσι κι εμείς, ως γονείς, πρέπει να μάθουμε να πλοηγούμαστε με ασφάλεια στον απέραντο και απίστευτα πλούσιο ψηφιακό ωκεανό, προετοιμάζοντας τα παιδιά μας για το μέλλον.

17.00

Δρ. Δανάη Δεληγεώργη

Αν κρατάς αυτό το βιβλίο στα χέρια σου και το αγόρασες πριν καν δεις καλά καλά το εξώφυλλο, μάλλον είσαι Πάνω.
Αν το κρατάς για ώρα, ψηλαφίζεις το χαρτί, νιώθεις τη γραμματοσειρά και ο τίτλος έχει κολλήσει στο μυαλό σου, μάλλον είσαι Κάτω.
Αν το κρατάς αφού διάβασες το βιογραφικό της συγγραφέα, ξεφύλλισες τα περιεχόμενα και σκέφτηκες αν έχεις χρόνο και τι θα κερδίσεις, μάλλον είσαι Μπροστά.
Αν το κοιτάς από απόσταση, το συγκρίνεις με τα διπλανά, έχεις ήδη δει ομοιότητες και διαφορές και θέλεις λίγο ακόμη χρόνο πριν αποφασίσεις, μάλλον είσαι Πίσω.

Κι αν απλώς αναρωτιέσαι τι είσαι, πώς γεννήθηκες και πώς έγινες, τότε είσαι ακριβώς στο σωστό σημείο! Αν έχεις σκεφτεί έστω μία φορά: «Γιατί οι άλλοι δεν με καταλαβαίνουν;»… τότε αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς ενδιαφέρον.
Είναι επικίνδυνα επίκαιρο.

Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι ποιος είσαι. Αλλά αν είσαι έτοιμος να το ανακαλύψεις.

Ο σκοπός αυτού του βιβλίου δεν είναι να «διορθώσει» τον αναγνώστη, αλλά να τον απενοχοποιήσει. Να μετατοπίσει το βλέμμα από το «τι πάει λάθος με εμένα» στο «πώς λειτουργώ».
Να συμβάλλει στην κατανόηση της ανθρώπινης νευροποικιλότητας όχι ως θεωρία, αλλά ως βιωμένη εμπειρία, και να ανοίξει χώρο για περισσότερη κατανόηση, αυτοσυμπόνια και ουσιαστικότερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Για να μάθεις από πού ξεκίνησες, να καταλάβεις πώς βρέθηκες στο σήμερα και πώς να φτάσεις εκεί που θέλεις να πας.

16.60

Νίκος Καζαντζάκης

Μια νύχτα είδα ένα όνειρο: Ήμουν σκυμμένος απάνω σ’ ένα σωρό χαρτιά κι έγραφα, έγραφα, έγραφα…
Αγκομαχούσα σα ν’ ανέβαινα βουνό· μαχόμουνα να σώσω, να σωθώ, πάλευα με τις λέξες, πολεμούσα να τις δαμάσω, τις ένιωθα ν’ αντιπηδούν γύρα μου άγριες, ν’ αντιστέκουνται σα φοράδες.
Ξάφνου, σκυμμένος ως ήμουν, ένιωσα, στο κλειδί του κεφαλιού μου, μια ματιά να με διαπερνάει.

Σήκωσα τρομαγμένος τα μάτια κι είδα: Μπροστά μου ένας νάνος, με μαύρα γένια ίσαμε τη γης, στεκόταν, κουνούσε αργά, με περιφρόνηση, το βαρύ κεφάλι και με κοίταζε. Τρομαγμένος έσκυψα πάλε το σβέρκο στο ζυγό και ξακολούθησα να γράφω. Μα η ματιά διατρυπούσε πάντα, ανήλεη, το κορφοκέφαλό μου.
Ξανασήκωσα τα μάτια σιγά, με τρόμο, κι είδα το νάνο να κουνάει πάντα το κεφάλι με θλίψη και περιφρόνηση.
Κι άξαφνα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, αηδία ανέβηκε στο σπλάχνο μου, αγανάχτηση για τα χαρτιά τούτα, τα βιβλία και τα μελάνια όπου χάνουμουν, για τον αγώνα μου τον ανόσιο να κλείσω μέσα σε καλούπια ωραιότητας την ψυχή μου.

18.80

Δημήτρης Κολιοδήμος

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα είναι ένα μοναδικό βιβλίο, προϊόν κοπιώδους έρευνας και μανιώδους αναζήτησης. Είναι ένα βιβλίο-αναφοράς, που φιλοδοξεί να δώσει μία υπεύθυνη, πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της διανομής των ξένων ταινιών στην Ελλάδα. Είναι ένα βιβλίο-κιβωτός, πρωτοποριακό και πρωτότυπο, που καταλογογραφεί και καταγράφει συστηματικά τις ξένες ταινίες που διανεμήθηκαν στη χώρα μας τα τελευταία εκατό χρόνια. Δηλαδή, λίγο πριν την εμφάνιση του ήχου στον κινηματογράφο, εποχή που εμφανίζονται στην Ελλάδα κάποια ειδικευμένα έντυπα και αρχίζουν να υπάρχουν γραπτά στοιχεία.

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα περιέχει δύο ευρετήρια ταινιών κι ένα επίμετρο. Το πρώτο αναφέρεται στους τίτλους των ξένων ταινιών που προβλήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από την 29η Δεκεμβρίου 1924 μέχρι και την 26η Δεκεμβρίου 2024 και περιλαμβάνει 45.826 εγγραφές, που αφορούν 29.687 διαφορετικές ταινίες (η διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς έχει να κάνει με… δεύτερους τίτλους μιας ταινίας και επιμερίζεται σε 13.632 δεύτερους πρωτότυπους και 2.507 δεύτερους ελληνικούς). Το δεύτερο ευρετήριο είναι μόνο των ελληνικών τίτλων, αποτελεί αναδιάταξη του πρώτου και περιλαμβάνει τους 32.594 ελληνικούς τίτλους των ξένων ταινιών που έχουν προβληθεί δημόσια στην Ελλάδα. Το επίμετρο περιλαμβάνει 1.035 ελληνικούς τίτλους που στάθηκε αδύνατο να αποδοθούν σε κάποια ξένη ταινία, η οποία ωστόσο γνωρίζουμε το πότε ακριβώς έκανε πρεμιέρα στη χώρα μας!

Ο Δημήτρης Κολιοδήμος, συγγραφέας και εκλεκτό μέλος του κύκλου των Ελλήνων κριτικών κινηματογράφου, κινήθηκε μ’ ένα και μοναδικό κριτήριο: την αγάπη του για τον κινηματογράφο. Όχι ένα είδος κινηματογράφου (τα έργα γνωστών σκηνοθετών ή τις ταινίες τέχνης, λόγου χάρη), αλλά για τον κινηματογράφο στο σύνολό του, για τις ταινίες καθαυτές, ανεξαρτήτως χώρας, είδους ή ποιότητας, με γνώμονα να καταγραφούν ακόμα και οι πιο παρεξηγημένες και παραμελημένες δημιουργίες, όπως είναι οι χαμηλού κόστους παραγωγές που κατέκλυζαν κάποιες άλλες εποχές τις κεντρικές λαϊκές αίθουσες της Αθήνας ή τους συνοικιακούς κινηματογράφους δεύτερης προβολής.

49.82