Χαμένα κορμιά – Poor things

15.90

Συγγραφέας:

Μετάφραση: Δημήτρης Βαρδουλάκης
Σελίδες: 344

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-10210 Κατηγορία: Ετικέτες: , ,

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Πολιτική

Riot days

Μαρία Αλιόχινα

Το βιβλίο Riot Days της Μαρίας Αλιόχινα (μέλους των Pussy Riot) είναι ένα πραγματικό ντοκουμέντο για τη ζωή των κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές της Ρωσίας. Δεν μένει όμως εκεί. Η φρίκη, ο φόβος, οι εξευτελισμοί, ο κανιβαλισμός, η συμπόνοια, η αλληλεγγύη, το πείσμα, ο αγώνας, το ένα δίπλα στο άλλο, το ένα απέναντι στο άλλο, όλα συνθέτουν μια αφήγηση που προχωράει πέρα ακόμα κι απ’ αυτή την αχανή ρωσική γη.

Όσο κι αν τα πολιτικά εργαλεία που χρησιμοποιεί η συγγραφέας για να αναλύσει και να ερμηνεύσει τον ολοκληρωτισμό και τα σκοτάδια του ρωσικού κράτους τίθενται στη σφαίρα της κριτικής ‒ακόμα και της πολεμικής‒, αυτό δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την αξία του βιβλίου. Εξάλλου τα βιβλία είναι ενδιαφέροντα όταν καταφέρνουν να ανοίγουν συζητήσεις γύρω απ’ τα περιεχόμενά τους κι όχι όταν αποσπούν βαρετές και αυτονόητες συμφωνίες.

«Τι όνειρα έχεις, Μάσα;» με ρώτησε μια τσιγγάνα. Ήταν 19 χρονών, πολύ μεγάλη ποινή, περίπου έξι χρόνια.

«Θα ’θελα να κάνω τον γύρο του κόσμου», είπε μια κοπέλα.

«Κι εγώ θα ’θελα να πάω στη σελήνη», είπε μια άλλη.

Και η τσιγγάνα είπε: «Εγώ θέλω να βγω με αμνηστία. Θέλω να είμαι με το παιδί μου. Το θέλω πάρα πολύ».

Δεν βγήκε με αμνηστία, με αμνηστία βγήκαμε εγώ κι η Νάντια. Εγώ, η Νάντια και τρεις ακόμη άσημες κοπέλες. Πέντε άτομα στη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου.

«Θέλω να γράψω ένα βιβλίο», είπα.

«Θα είμαι στο βιβλίο;» ρώτησε η τσιγγάνα.

«Οπωσδήποτε.»

16.00

Σταύρος Γ. Καρτσωνάκης

Θεμιτά και αθέμιτα του μουσικού του βίου.

Θεωρώ ότι η ζωή του θέμη Ανδρεάδη είναι σχεδόν κινηματογραφική, αφού ξεκινά με τη λήξη του εμφυλίου, διασχίζει τη δεκαετία του ’50 της «ανοικοδόμησεις γης χώρας, περνάει από τη μυθική δεκαετία του ’60 και τις μπουάτ, τη δικτατορία και τον Μαρκόπουλο, τη μετάλλαξη του ελληνικού τραγουδιού τη δεκαετία του ’70 με την παραλία και τις μεγάλες πίστες, τα λαμέ πουκάμισα και τα ψηλά μεροκάματα, τη δεκαετία του ΠΑΣΟΚ και φτάνει ως τις μέρες μας με τα μνημόνια, τον covid, την τεχνητή νοημοσύνη. Λίγοι τραγουδιστές ή δημιουργοί έχουν οδηγήσει ή οδηγηθεί αλώβητοι (;) σε μια τόσο εκτενή και ζουμερή διαδρομή σε εύρος, λίγοι έχουν αφηγηθεί τη μικρή τους ιστορία. Γιατί το βιβλίο αυτό βασίζεται αρκετά στις αυθεντικές αφηγήσεις του βιογραφούμενου. (Από το εισαγωγικό σημείωμα του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη)

15.90

Μανόλης Κούμας

Στα τέλη του 1947, και ενώ ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, η Ελλάδα υπήρξε η μοναδική χώρα του δυτικού κόσμου που ψήφισε στον ΟΗΕ κατά της δημιουργίας ενός εβραϊκού κράτους στην περιοχή της Παλαιστίνης. Τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες, έως και την de jure αναγνώριση του Ισραήλ από την κυβέρνησητου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1990, οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις διήλθαν περίοδο παρατεταμένης κρίσης. Το ίδιο διάστημα, εκ διαμέτρου αντίστροφα εξελίχθηκαν οι σχέσεις της Ελλάδας με τα αραβικά κράτη, καθώς η Αθήνα πραγματοποιούσε εντυπωσιακά«ανοίγματα» στον αραβικό κόσμο.Σκοπός του παρόντος βιβλίου είναι να προσφέρει μια γενική επισκόπηση της ελληνικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή από τα τέλη του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και να αναδειχθούν οι παράγοντες που «ωθούσαν» την ελληνική διπλωματία να υιοθετεί φιλοαραβική στάση: η ανάγκη προστασίας του Αιγυπτιώτη ελληνισμού και των Ελληνορθόδοξων Πατριαρχείων Ιεροσολύμων, Αντιοχείας και Αλεξανδρείας· η προσπάθεια εξασφάλισης της υποστήριξης των αραβικών κρατών στον ΟΗΕ ιδίως στο κυπριακό ζήτημα· η πρόσληψη της θέσης του Ισραήλ στο διεθνές σύστημα· η αίσθηση ότι η στρατηγική σημασία της Ελλάδας θα ενισχυόταν εάν έπαιζε τον ρόλο «προγεφυρώματος» ανάμεσα στον δυτικό κόσμο και τους Άραβες· και η προώθηση των ελληνικών οικονομικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή.

19.99

Τζάστιν Τόρρες

Η τόσο μεγάλη συμμετοχή των γυναικών στον Δημοκρατικό Στρατό αποτέλεσε ένα ανατρεπτικό γεγονός για όλη την ελληνική κοινωνία, το οποίο ήταν δύσκολο να το κατανοήσει, να το ερμηνεύσει και να το εντάξει -ακόμα και σήμερα- στη συλλογιστική της. Ο στόχος αυτού του βιβλίου δεν είναι να εξιδανικεύσει τη δράση των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού, αλλά να την καταγράψει, ώστε να την καταστήσει ορατή. Η ιστοριογραφία δεν διαθέτει πολλές αναπαραστάσεις γυναικών που συμμετείχαν σε ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις, γι΄ αυτό το εγχείρημα ήταν δύσκολο. Το 2000, μετά το Ψήφισμα 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η έρευνα για τον ρόλο των γυναικών στους πολέμους έχει αρχίσει να αναπτύσσεται. Ως γενικό συμπέρασμα θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι γυναίκες δεν είναι απλώς θύματα των πολέμων αλλά και φορείς κοινωνικής αλλαγής.

20.99

Θόδωρος Σκυλακάκης

Καθολικό Βασικό Κεφάλαιο
Ελευθερία και αξιοπρέπεια σε έναν κόσμο χωρίς μισθό

ΣΗΜΕΡΑ, ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΜΑΣ ΚΟΙΤΟΥΝ ΚΑΤΑΜΑΤΑ

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι η πρώτη τεχνολογία που υποκαθιστά ταυτόχρονα νοητική και φυσική εργασία. Εισβάλλοντας στη ζωή μας, μαζί με ρομπότ, drones και αυτοκινούμενα οχήματα, πυροδοτεί μια –χωρίς προηγούμενο– επανάσταση. Ξεκινά μια νέα εποχή, βαθιά αντιφατική.

Με πρωτοφανή δημιουργία πλούτου αλλά και εκρήξεις ανισότητας.

Με εκτόξευση της παραγωγικότητας, που απειλεί όμως τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες γνώσης με χαμηλή ελαστικότητα ζήτησης, όπως νομικά, λογιστικά, συμβουλευτικές υπηρεσίες κ.λπ.

Με πτώση τιμών αλλά και ασφυκτική πίεση στο εμπόριο.

Με τεχνολογικά άλματα και ταυτόχρονη εκτόπιση της ανθρώπινης εργασίας.

Ο Θόδωρος Σκυλακάκης συνδυάζει οικονομική ανάλυση, πολιτική φιλοσοφία και ιστορική εμπειρία για να χαρτογραφήσει αυτή τη μετάβαση. Προτείνει πολιτικές για να αποτραπεί η μαζική απαξίωση ανθρώπων και οι κοινωνικές εκρήξεις. Και διατυπώνει μια ρηξικέλευθη πρόταση: τη μετάβαση από μια κοινωνία μισθωτών σε μια κοινωνία ιδιοκτητών, όπου όλοι διαθέτουν ένα Καθολικό Βασικό Κεφάλαιο.

Ταυτόχρονα, υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίες ως τελευταία ελπίδα απέναντι στον αυταρχισμό και θέτει το καίριο ερώτημα: πώς δεν θα δημιουργήσουμε μια νέα οντότητα που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε;

Ένα βιβλίο πυξίδα για την εποχή της μεγάλης ανατροπής.

20.00